Ergonomia koncepcyjna i korekcyjna

Był czas, kiedy obszar znany dziś jako pustynia Sahara tonął w zieleni i obfitował w żyzne gleby. Pokryte lasami wzgórza królowały nad rzekami i jeziorami, a wszędzie było pełno dzikiej zwierzyny – hipopotamów, nosorożców, słoni i innych gatunków, które znajdowały tam doskonałe warunki do rozwoju. Prosperowały tam również znakomicie plemiona pierwotnych ludów zajmujące się zbieraniem plonów i hodowlą stad zwierząt. Co się takiego stało, że ów mlekiem i miodem płynący region Afryki dziś jest jałową pustynią? Gwałtowne zmiany klimatu i przekształcenia geologiczne w ciągu setek milionów lat wielokrotnie zmieniały środowisko tego obszaru. Bywało, że niektóre jego części pokrywała warstwa lodu, a w innych okresach stanowił on dno potężnych mórz. W wyniku dryfowania kontynentów północna Afryka sadowiła się stopniowo na równiku, gdzie wysokie ciśnienie atmosferyczne uniemożliwiało tworzenie się chmur deszczowych. Przed dziesięcioma tysiącami lat rzeki i jeziora zaczęły z wolna wysychać. Kiedy brak wody unicestwił życie roślinne, wiatry powodowały erozję gleby, pozostawiając ostatecznie jedynie drobny suchy piasek, który nie był w stanie nic urodzić ani zatrzymać choćby kropli wilgoci. Jest to jeden z przykładów na to, jakie skutki może za sobą pociągnąć radykalna zmiana klimatu. Czy efekt cieplarniany jest skutkiem jej przyśpieszenia?

error: Content is protected !!