Powiślański bank spółdzielczy

Wcześniej przeciw władzy babilońskiej zbuntowało się królestwo Judy, choć jak na ironię rewolcie przewodził Sedecjasz, stryj babilońskiego króla Nabuchodonozora II. Judejska Jerozolima przez szesnaście miesięcy odpierała oblężenie wojsk dowodzonych przez Nabuchodonozora II, jednak stopniowo głód i zaraza zaczęły nękać buntowników w obrębie murów. 9 lipca Babilończycy dokonali wreszcie wyłomu w murach i przypuścili szturm na miasto. Sedecjasz wraz ze swym wojskiem zdołał się wymknąć, ale wkrótce został pojmany i przywiedziony przed oblicze Nabuchodonozora. Wszyscy żołnierze wraz z osiemdziesięcioma mieszkańcami Jerozolimy zostali straceni na oczach mściwego władcy. Sedecjasza zaś czekał znacznie cięższy los. Kazano mu mianowicie oglądać śmierć własnych synów, a następnie wyłupiono mu oczy. Pozostałą ludność Jerozolimy w liczbie około czterech i pół tysiąca Żydów przesiedlono przemocą do Babilonu. Żołnierze złupili i zburzyli miasto, znosząc otaczające je obwarowania i podpalając świątynię, pałace i budynki publiczne. Podobnie jak nieco wcześniej w Niniwie, armia raz jeszcze zademonstrowała swą niczym nie pohamowaną siłę zniszczenia.

error: Content is protected !!